Kariera

Sprawdź jak może wyglądać Twoja kariera w MDDP. Zachęcamy do zapoznania się z aktualnymi ofertami pracy więcej

02-01-2012
Które państwa są uznawane za stosujące szkodliwą konkurencję i jakie ulgi oferują

Raje, oazy lub azyle podatkowe, kraje typu offshore to potoczne określenie używane w odniesieniu do krajów lub terytoriów, np. poszczególnych stanów, kantonów, stwarzających szczególnie korzystne warunki dla prowadzenia działalności ze względu na niskie, często symboliczne, podatki lub ich całkowity brak. Na jakie regulacje podatkowe w raju mogą liczyć inwestorzy?

Monika Marta Dziedzic, radca prawny i doradca podatkowy, partner w MDDP

Z powodu zarówno niewielkiej liczby ludności, jak i często słabo rozwiniętego przemysłu kraje uznawane za raje podatkowe podejmują działania mające na celu zachęcenie do lokowania kapitału na ich terytorium przez potencjalnych inwestorów. Przepisy obowiązujące w tych państwach zachęcają więc do transferowania części dochodów do tych krajów, w wyniku czego państwa stosujące wyższe stawki podatku zostają pozbawione części swoich dochodów, czyli zysków z podatków.

Lokowanie dochodów w rajach podatkowych było efektywne i możliwe przez długi czas m.in. dzięki obowiązywaniu rygorystycznych przepisów dotyczących tajemnicy handlowej, bankowej oraz braku przekazywania informacji o dochodach poszczególnych spółek czy osób prywatnych. Kraje uznawane za raje podatkowe zazwyczaj gwarantowały całkowite utajnienie informacji dotyczących właścicieli spółki, kontrahentów, przeprowadzonych transakcji. Organy podatkowe danego państwa, nawet jeśli podejrzewały, że część dochodów powinna podlegać opodatkowaniu w tym państwie, nie mogły uzyskać dowodów potwierdzających te przypuszczenia. Ponieważ skutkiem tych działań były malejące wpływy budżetowe wielu krajów, państwa przynależące do organizacji współpracy gospodarczej i rozwoju (OECD) podjęły działania mające na celu zacieśnienie współpracy podatkowej, nakierowanej na bardziej efektywną wymianę informacji podatkowych. Efektem tych działań było opublikowanie specjalnej listy, oceniającej spełnienie przez poszczególne państwa międzynarodowych standardów w zakresie podatków. Opublikowana w kwietniu 2009 r. przez OECD lista (zaktualizowana w styczniu 2011 r.) podzieliła państwa na trzy kategorie: na białej liście znalazły się państwa spełniające standardy wypracowane przez OECD, nieuznawane za stosujące szkodliwą konkurencję podatkową. Wśród nich znajduje się Polska i, co ciekawe, np. Cypr, który w opinii wielu osób wciąż jest uznawany za raj podatkowy. Szara lista wymienia kraje uznawane za raje podatkowe lub centra finansowe, które jednak podjęły starania mające na celu dostosowanie swoich ustawodawstw do standardów OECD, w tym w szczególności w zakresie wymiany informacji i ograniczenia zastosowania tajemnicy bankowej. Na tej liście znajdują się wciąż Nauru oraz Gwatemala (początkowo, głównie ze względu na przepisy dotyczące wymiany informacji i tajemnicy bankowej, lista obejmowała również takie kraje jak: Austria, Belgia, Chile, Luksemburg, Singapur, Szwajcaria). Czarna lista obejmowała początkowo cztery państwa, które nie podjęły starań, aby spełnić standardy OECD: Kostaryka, Malezja, Filipiny oraz Urugwaj. Działania podjęte przez te państwa spowodowały, że obecnie znajdują się one już na liście białej.

Od listy OECD należy odróżnić listę rajów podatkowych zawartą w rozporządzeniu do ustawy o podatkach dochodowych. W praktyce ma ona dla polskich podatników dużo większe znaczenie, gdyż nakłada na polskich rezydentów podatkowych obowiązek sporządzania dokumentacji w związku z transakcjami, w wyniku których dokonują oni płatności na rzecz podmiotów mających siedzibę w państwach uznanych za raje podatkowe. W przeciwieństwie do listy OECD, obejmuje ona aż 40 jurysdykcji, w tym również te z Europy (np. Liechtenstein, Monako). W przypadku gdy podatnicy nie przedstawią organom podatkowym dokumentacji podatkowej do tych transakcji, organy podatkowe mogą samodzielnie oszacować dochód wynikający z takich transakcji, a różnicę między tak oszacowanym dochodem a dochodem zadeklarowanym przez podatnika opodatkować stawką 50-proc.

Źródło: Gazeta Prawna / Księgowość i Podatki, EM, s. C6
 

lista aktualności