Kariera

Sprawdź jak może wyglądać Twoja kariera w MDDP. Zachęcamy do zapoznania się z aktualnymi ofertami pracy więcej

09-01-2012
Ferie z preferencją w VAT

Wycieczki dla dzieci organizowane przez gminę podlegają opodatkowaniu, ale według szczególnej procedury.
W okresie ferii zimowych wiele gmin organizuje wycieczki i inne atrakcje dla dzieci. Samorządowcy mogą mieć wątpliwości, czy taka działalność podlega opodatkowaniu VAT. O to, jak rozliczyć odpłatne zorganizowanie wycieczki, zapytała fiskusa jedna z gmin, które zapewniają takie atrakcje swoim najmłodszym mieszkańcom. We wniosku o interpretację gmina wyjaśniła, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Dla dzieci mieszkających na jej terenie organizuje wycieczki (wczasy) w Polsce. W tym celu nabywa wiele towarów i usług składających się na wycieczkę (np. usługi noclegowe, przejazd, bilety wstępu na atrakcje, wyżywienie itp.) od różnych podmiotów i otrzymuje faktury VAT. Gmina podkreśliła, że wycieczki są częściowo odpłatne, tj. rodzice płacą za uczestnictwo dzieci, ale wynagrodzenie to jest zazwyczaj niższe niż wydatki poniesione na organizację wycieczki. W praktyce gmina realizuje ujemną marżę.
Podatek od różnicy
Zdaniem wnioskodawcy odpłatne zorganizowanie wycieczki powinno podlegać opodatkowaniu VAT, ale na zasadzie VAT marża. Ponadto organizacja wycieczki będzie objęta podstawową stawką VAT 23 proc., ale ponieważ wystąpi ujemna marża, to efektywnie nie będzie VAT należnego do zapłaty. Jednocześnie gmina podejrzewała, że nie będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia.
Organ podatkowy w pełni podzielił to stanowisko (por. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 9 grudnia 2011 r., IPTPP1/443-729/11-5/MW). Fiskus potwierdził, że zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o VAT co do zasady podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Marża to różnica między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Przez usługi służące bezpośredniej korzyści turysty ustawodawca rozumie usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2 ustawy).
W interpretacji zauważono, że przepisy o VAT nie zawierają samej definicji usługi turystycznej. W ocenie fiskusa jest to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty obejmująca cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).
Bez odliczenia
Fiskus zauważył, że ustawa o VAT nie określa jednoznacznie, jakiego rodzaju usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści. W jego ocenie należy przyjąć, że jest to nabycie usług i towarów zaspokajających potrzeby i oczekiwania korzystającego, które w przypadku wykonywania usług turystyki będzie stanowić element kalkulacyjny do określenia marży.
W interpretacji potwierdzono jednak, że usługi zakupione przez gminę we własnym imieniu i na własny rachunek, dla bezpośredniej korzyści turysty (noclegi, przejazdy, bilety wstępu, wyżywienie itp.) w związku z organizowaniem wycieczek, będą podlegały opodatkowaniu według szczególnej procedury, o której mowa w art. 119 ustawy, i będzie miała do nich zastosowanie stawka VAT 23 proc. Oznacza to, że gmina nie odliczy VAT od towarów i usług nabytych w związku z organizowaniem wycieczek. Przepisy o VAT bowiem to wykluczają.

Opinia: Dawid Milczarek, ekspert podatkowy, wykładowca Akademii Biznesu MDDP
Ze względu na szczególny charakter usług turystycznych są one opodatkowane według procedury ustalania marży, przy czym jej stosowanie jest obligatoryjne. Oznacza to, że gmina jest w tej kwestii traktowana na równi z biurami podróży. Warto zauważyć, że sądy administracyjne coraz częściej potwierdzają korzystną dla podatników interpretację, zgodnie z którą tzw. marża ujemna może być uwzględniana w pełnym zakresie, a nie tylko jako marża „zerowa" – jako element kalkulacyjny podstawy opodatkowania w danym okresie rozliczeniowym. To stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z 5 lutego 2009 r. (I FSK 1702/07, I FSK 1874/08).


Źródło: Rzeczpospolita/Prawo, Aleksandra Tarka

lista aktualności