Kariera

Sprawdź jak może wyglądać Twoja kariera w MDDP. Zachęcamy do zapoznania się z aktualnymi ofertami pracy więcej

12-03-2012
Polskie spółki wypłacające dywidendy nie zawsze są płatnikami

Podatnicy niebędący polskimi rezydentami podatkowymi mogą korzystać z obniżonych stawek podatku u źródła lub z całkowitego zwolnienia na mocy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Osoby prawne – wspólnicy spółek kapitałowych będących polskimi rezydentami podatkowymi, pobierając dywidendę od takiej spółki muszą liczyć się z możliwością opodatkowania uzyskiwanego dochodu. Niemniej jednak, sama ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT), jak też zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują korzystniejsze (po spełnieniu określonych warunków) opodatkowanie dywidend.

19 proc. to podstawa...

Podstawowa stawka podatku od dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach spółek – polskich rezydentów podatkowych wynosi 19 proc. uzyskanego przychodu. Podatek ma charakter zryczałtowany, tzn. nie podlega pomniejszeniu o koszty uzyskania przychodów i pobierany jest od kwoty dywidendy brutto.

Do pobrania podatku zobowiązana jest spółka dokonującą wypłaty dywidendy. Występuje ona w takiej sytuacji jako płatnik podatku. Pobór podatku przez płatnika powinien nastąpić w momencie wypłaty dywidendy.

Płatnicy dokonujący wypłat dywidendy mają obowiązek w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, przekazać kwoty podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, oraz przesłać podatnikowi informację CIT-7 o wysokości pobranego podatku dochodowego od dochodów z dywidend.

Ponadto do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy muszą przesłać urzędowi skarbowemu właściwemu według siedziby podatnika deklarację CIT-6R.

Płatnik odpowiada zatem za obliczenie, pobranie i wpłatę należnego podatku w wyznaczonym terminie na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Niedopełnienie tych obowiązków skutkuje powstaniem zaległości podatkowej obłożonej odsetkami.

...są i preferencje

W przypadku podatników niebędących polskimi rezydentami podatkowymi zastosowanie mogą mieć umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wprowadzające obniżone stawki podatku u źródła lub niekiedy zwolnienia od podatku dywidend wypłacanych przez polskie spółki zależne. Umowy takie przewidują najczęściej opodatkowanie dywidendy według stawki podatkowej niższej niż obowiązująca w Polsce. Zazwyczaj jest to 5 proc., 10 proc. lub 15 proc. Jednak warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z umowy jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od niego zaświadczeniem, tzw. certyfikatem rezydencji.

Wspomniane umowy mogą zawierać regulacje stanowiące, że dywidendy będą podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendę, jak i w państwie, w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę odbiorca dywidendy. Wysokość podatku, który można pobrać wówczas w państwie źródła, jest najczęściej ograniczona. W większości umów ograniczenie wielkości podatku zależy od tego, czy spółka otrzymująca dywidendę jest jej tzw. rzeczywistym właścicielem (beneficial owner). Zapisy takie mają ograniczać tzw. treaty shopping, czyli nieuzasadnione nabywanie korzyści z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeżeli spółka odbierająca dywidendę nie będzie jej rzeczywistym właścicielem, a stanowić będzie jedynie spółkę pośredniczącą, podstawioną dla korzyści podatkowej, obniżenie stawki podatku u źródła nie jest możliwe. W takiej sytuacji polska spółka ma obowiązek pobrać podatek od dywidendy według domyślnej, 19-proc. stawki.

Poszczególne umowy mogą określać różne stawki ograniczające wysokość podatku, który może być nałożony przez państwo źródła, jak też różne warunki zastosowania obniżonych stawek podatku.

Przykładowo, umowa między Polską a Stanami Zjednoczonymi przewiduje, że dywidendy mogą być opodatkowane podatkiem u źródła (tj. w państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendę ma siedzibę), jednak podatek nie może przekroczyć 5 proc. kwoty dywidendy brutto, jeżeli odbiorca jest osobą prawną rozporządzającą bezpośrednio co najmniej 10 proc. akcji z prawem głosu osoby prawnej, wypłacającej dywidendy, oraz 15 proc. kwoty dywidendy brutto we wszystkich innych przypadkach.

Ciekawostką są umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Egiptem i Iranem, przewidujące, że dywidendy mogą być opodatkowane w państwie źródła, przy czym podatek u źródła nie może przekroczyć odpowiednio 12 proc. (w przypadku Egiptu) lub 7 proc. (w przypadku Iranu) kwoty dywidendy brutto. To stawki podatku u źródła odbiegające od standardowych.

Kiedy nie trzeba płacić

Na gruncie ustawy o CIT istnieje możliwość zwolnienia dywidend od podatku, w przypadku wypłaty dywidendy do spółki dominującej z siedzibą w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii.

Aby dywidenda nie podlegała w Polsce opodatkowaniu, powinny zostać spełnione następujące warunki:

1) wypłacającym dywidendę jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Polski;

2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend będzie spółka podlegająca w Polsce lub w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, i która nie korzysta tam ze zwolnienia opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania;

3) spółka uzyskująca dochody z dywidend posiadać będzie bezpośrednio nie mniej niż 10 proc. udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę (w przypadku Szwajcarii musi to być minimum 25 proc.);

4) udziały posiadane są nieprzerwanie przez 2 lata, przy czym warunek ten może zostać spełniony po dniu wypłaty dywidendy;

5) odbiorcą dochodów (przychodów) z dywidend będzie spółka, o której mowa w pkt 2 albo jej zagraniczny zakład;

6) w przypadku zagranicznego wspólnika polska spółka dysponuje certyfikatem potwierdzającym jego zagraniczną rezydencję podatkową;

7) spółka wypłacająca dywidendę posiada pisemne oświadczenie, że spółka uzyskująca dywidendę nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Zwolnienie stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany. Warunek ten nie wynika wprost z dyrektyw stanowiących podstawę zwolnienia dla dywidend, dlatego też jest stosunkowo dyskusyjny, co do zgodności z prawem unijnym.

19 proc. wynosi podstawowa stawka podatku od dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach spółek – polskich rezydentów podatkowych

Unia Europejska i inne państwa

Zwolnienie od podatku po spełnieniu określonych warunków możliwe jest nie tylko w ramach Unii Europejskiej (w tym w Polsce), lecz także w przypadku dywidendy wypłacanej do Norwegii, Islandii i Liechtensteinu, które to państwa nie są członkami Unii Europejskiej, ale są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Niezależnie od powyższego jako partner Unii Europejskiej zwolnieniem objęta jest również Szwajcaria.

Ważne

Do pobrania podatku zobowiązana jest spółka dokonującą wypłaty dywidendy. Występuje ona wówczas jako płatnik podatku. Pobór podatku przez płatnika powinien nastąpić w momencie wypłaty dywidendy

 

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna/Podatki i Księgowość/ Katarzyna Trzaska, Bartosz Głowacki

lista aktualności