Prywatne lekcje rysunku i malarstwa a zwolnienie z VAT

Wyrok WSA w Białymstoku z 11.12.2025, sygn. I SA/Bk 445/25

Czego dotyczyła sprawa?

W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie pozaszkolnych form edukacji artystycznej. W ramach działalności świadczy usługi edukacyjne obejmujące m.in. rysunek, malarstwo, rzeźbę, fotografię, historię sztuki, kompozycję oraz geometrię wykreślną, prowadzone w formie zajęć indywidualnych i grupowych dla uczniów i studentów. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty ani nie posiada wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, a zajęcia mają charakter edukacyjny i stanowią uzupełnienie nauczania szkolnego.

Wnioskodawca prowadzi zajęcia samodzielnie, ponieważ posiada wykształcenie artystyczne i pedagogiczne. Usługi są skierowane do uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz studentów kierunków artystycznych i projektowych. Służą one pogłębianiu wiedzy oraz przygotowaniu do dalszej edukacji artystycznej.

W stanie faktycznym wskazano również, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 19 marca 2019 r. w sprawie szkół artystycznych warunkiem przyjęcia do liceów plastycznych, szkół sztuk pięknych oraz uczelni artystycznych jest zdanie egzaminów wstępnych sprawdzających predyspozycje w zakresie rysunku, malarstwa i kompozycji. Zajęcia prowadzone przez wnioskodawcę są dostosowane do tych wymagań oraz do wymagań portfolio i obejmują m.in. rysunek, malarstwo, kompozycję, perspektywę, geometrię wykreślną oraz historię sztuki.

Wnioskodawca zwrócił się do organu z pytaniem, czy świadczone usługi edukacyjne mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnione z VAT są usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Zdaniem organu opisane usługi nie spełniają warunków zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Organ wskazał, że przy tak przedstawionym opisie sprawy nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż świadcząc usługi edukacji artystycznej podatnik realizuje podstawę programową w zakresie nauczania plastyki, co jest niezbędnym warunkiem zastosowania zwolnienia.

W ocenie organu opisane zajęcia z zakresu szeroko pojętej edukacji artystycznej stanowią nauczanie specjalistyczne, świadczone w sposób doraźny, które nie polega na przekazywaniu wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin ani na ich pogłębianiu i rozwoju. Uczestnicy zajęć nabywają wiedzę i umiejętności wyłącznie w zakresie własnych celów związanych z edukacją artystyczną.

Organ odwołując się do orzeczenia TSUE w sprawie C-373/19 uznał, że tego rodzaju usługi nie mają charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym czy wyższym. Przeważającym celem tych usług jest bowiem nauczanie specjalistyczne, a nie kształcenie powszechne rozumiane jako przekazywanie szerokiej i zróżnicowanej wiedzy.

Na powyższą interpretację wnioskodawca wniósł skargę do WSA w Białymstoku.

Wyrok WSA

Rozpoznając sprawę WSA w Białymstoku nie podzielił stanowiska organu i uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu wskazał, że zgadza się z zarzutami podniesionymi w skardze dotyczącymi sposobu interpretacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, który przewiduje zwolnienie z podatku dla usług prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczonych przez nauczycieli. Warunek podmiotowy nie był w tej sprawie sporny, natomiast spór dotyczył spełnienia przesłanki przedmiotowej, tj. czy świadczone usługi stanowią nauczanie na wskazanych poziomach.

Sąd zaznaczył, że ustalenie, czy dane nauczanie mieści się w określonym poziomie edukacji, może następować w oparciu o obowiązujące rozporządzenia dotyczące podstaw programowych. W tej sprawie wnioskodawca, odwołując się do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 24 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej, wskazał, że realizowane przez niego zajęcia mieszczą się w tych ramach. Zdaniem sądu jest to element stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, który nie może być kwestionowany na etapie postępowania interpretacyjnego, lecz ewentualnie w toku postępowania kontrolnego lub podatkowego. W konsekwencji należało przyjąć, że wnioskodawca realizuje usługi zgodnie z deklarowaną podstawą programową.

Sąd nie zgodził się również z argumentacją organu, zgodnie z którą usługi wnioskodawcy nie mogą korzystać ze zwolnienia, ponieważ mają charakter uzupełniający i wspierający system oświaty, a nie zastępują edukacji szkolnej. Zdaniem WSA taki warunek nie wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, a jego wprowadzenie stanowi niedopuszczalną, zawężającą wykładnię przepisu o zwolnieniu. Z tych względów sąd uznał, że interpretacja została wydana w sposób nadmiernie restrykcyjny i powinna być uchylona.

Znaczenie praktyczne

Wyrok ma znaczenie praktyczne dla podatników prowadzących prywatne nauczanie. Wskazuje, że organy podatkowe nie mogą automatycznie odmawiać zwolnienia z VAT tylko dlatego, że zajęcia mają charakter uzupełniający wobec edukacji szkolnej. Sąd jasno wskazał, że art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT nie wymaga, aby takie usługi zastępowały szkołę ani prowadziły do uzyskania formalnych kwalifikacji. Orzeczenie wzmacnia pozycję podatników, potwierdzając, że organ interpretacyjny jest związany opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i nie może go podważać na etapie wydawania interpretacji.