WSA: marża na odsprzedaży bonów różnego przeznaczenia może pozostawać poza VAT

Sama marża na odsprzedaży bonów różnego przeznaczenia (MPV) nie musi stanowić wynagrodzenia za usługę dystrybucji. Takie stanowisko przedstawił WSA w Warszawie w wyroku z 22 października 2026 r., sygn. III SA/Wa 1610/26, rozróżniając handel bonami na własny rachunek od świadczenia odrębnych usług.

Handel bonami czy usługa dystrybucji?

Z wnioskiem o interpretację wystąpiła spółka prowadząca platformę benefitową, za pośrednictwem której użytkownicy mogą nabywać m.in. bony uprawniające do zakupu określonych towarów i usług.

Spór dotyczył modelu, w którym spółka nabywała bony różnego przeznaczenia we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie odsprzedawała je z marżą. Organ podatkowy uznał, że osiągana marża stanowi wynagrodzenie za usługę dystrybucji bonów podlegającą VAT.

Marża nie przesądza o opodatkowaniu

Sąd zakwestionował taką ocenę organu podatkowego.

Zdaniem Sądu sama odsprzedaż bonów MPV we własnym imieniu i na własny rachunek, przy ponoszeniu ryzyka gospodarczego związanego z ich nabyciem i odsprzedażą, nie oznacza świadczenia usługi dystrybucji na rzecz emitenta bonów.

W rezultacie marża osiągana na takiej odsprzedaży nie powinna podlegać VAT, jeżeli nie stanowi wynagrodzenia za odrębną, możliwą do zidentyfikowania usługę, np. usługę promocyjną lub marketingową.

Znaczenie modelu współpracy

Z perspektywy rozliczeń VAT zasadnicze znaczenie ma więc rozróżnienie pomiędzy handlem bonami na własny rachunek a wykonywaniem odrębnych usług na rzecz ich emitenta.

Jeżeli podmiot nabywa i odsprzedaje bony na własny rachunek oraz ponosi związane z tym ryzyko gospodarcze, sama różnica pomiędzy ceną zakupu a ceną odsprzedaży nie powinna być automatycznie traktowana jako wynagrodzenie za usługę dystrybucji podlegającą VAT.