Koszty dodatkowe na fakturze: Razem czy osobno?

WYROK WSA Z DNIA 1 PAŹDZIERNIKA 2025 r.  

SYGNATURA: I SA/Po 786/25 

Czego dotyczyła sprawa? 

Istotą sporu była kwestia technicznego sposobu dokumentowania na fakturze tzw. świadczeń kompleksowych.  

Spółka z branży stalowej, realizująca dostawy towarów wraz z szeregiem usług dodatkowych – takich jak cięcie, wypalanie, składowanie czy atestacja materiałów – zwróciła się o potwierdzenie, czy na dokumencie sprzedaży może wyszczególnić każdą z tych czynności jako osobną pozycję z przypisaną jej ceną. 

Wątpliwość podatnika sprowadzała się do tego, czy prawo do rzetelnego poinformowania kontrahenta o strukturze kosztów (np. o cenie transportu, cenie palet) nie stoi w sprzeczności z koncepcją jednej, złożonej dostawy na gruncie VAT.  
Spółka argumentowała, że takie rozbicie pozycji na fakturze nie zmienia charakteru samej transakcji, a jedynie lepiej odzwierciedla realia gospodarcze i potrzeby biznesowe klientów. 

Stanowisko DKIS 

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 8 września 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.450.2025.1.JO) uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazując, że treść art. 106e ust. 1 u.p.t.u. jasno określa, jakie wyszczególnione dane powinna zawierać wystawiana faktura i których podanie ma istotny cel fiskalny. Pozwalają one bowiem na jednoznaczną identyfikację podatkową stron, precyzyjne określenie rodzaju transakcji oraz kwoty zobowiązania podatkowego zapewniając przejrzystości rozliczeń z budżetem państwa. 

Organ podkreślił, że kluczowym obowiązkiem wystawcy, wynikającym z art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy, jest podanie nazwy (rodzaju) towaru lub usługi w sposób, który odzwierciedla faktyczny przebieg zdarzenia gospodarczego. W przypadku świadczeń o charakterze złożonym, takich jak dostawa stali wraz z usługami dodatkowymi (cięciem czy transportem), za właściwe uznano ujęcie całości w jednej pozycji faktury.  

Zdaniem fiskusa, rozbijanie kompleksowej dostawy na poszczególne składowe jako odrębne przedmioty sprzedaży jest błędem, gdyż może sugerować sztuczny podział jednej czynności na kilka niezależnych świadczeń.  

Dyrektor KIS przypomniał jednocześnie, że choć faktura jest dokumentem sformalizowanym, podatnik może zamieścić szczegółową specyfikację kosztów w części informacyjnej lub osobnym kosztorysie, o ile nie wpłynie to na czytelność obowiązkowych danych sprzedażowych. 

Stanowisko WSA 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stanął po stronie podatnika, uchylając zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że spór sprowadza się do błędnej wykładni art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT przez organy skarbowe. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że przepis ten nakazuje wskazać na fakturze „nazwę (rodzaj) towaru lub usługi”, przy czym użycie spójnika „lub” oznacza alternatywę łączną. W praktyce pozwala to na jednoczesne umieszczenie na dokumencie zarówno pozycji towarowych, jak i usługowych. 

WSA, odwołując się do najnowszej linii orzeczniczej (w tym kluczowego wyroku NSA z dnia 19 maja 2025 r., sygn. I FSK 2217/21), przypomniał, że samo pojęcie „świadczenia kompleksowego” nie jest sztywnym zapisem ustawowym, lecz wypracowaną przez sądy i TSUE koncepcją interpretacyjną. Sąd argumentował, że sposób zafakturowania transakcji – czy to w jednej pozycji, czy w kilku – nie zmienia jej merytorycznego charakteru pod kątem VAT. Co istotne, WSA surowo ocenił argumentację fiskusa jako arbitralną. Stwierdził, że obawy organu, jakoby rozbicie pozycji na fakturze „mogło sugerować” brak kompleksowości, nie mają żadnego oparcia w literze prawa. 

Sąd zwrócił również uwagę na ważny aspekt rynkowy: zmuszanie przedsiębiorców do ukrywania kosztów transportu czy usług w postaci cięcia w cenie towaru mogłoby wprowadzać nabywców w błąd. Klient straciłby wtedy jasność co do tego, czy zapłacona cena za samą stal jest rynkowa. Zdaniem sądu, rzetelne odzwierciedlenie zdarzenia gospodarczego wymaga przejrzystości, a prawo do wyszczególnienia składowych ceny w osobnych pozycjach jest w pełni uzasadnione interesem obu stron transakcji. 

Znaczenie dla VAT 

Sąd wyraźnie potwierdził, że o tym, czy mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, decyduje obiektywny charakter transakcji, a nie sposób jej ujęcia na papierze. Jeśli transport i cięcie są elementami składowymi dostawy stali, to nawet jeśli zostaną wykazane w osobnych pozycjach, nadal mogą korzystać z tej samej stawki VAT co towar główny. Faktura ma dokumentować rzeczywistość, a nie ją kreować. 

Wyrok odbiera fiskusowi prawo do narzucania podatnikom jedynego słusznego modelu opisywania sprzedaży. Jeśli przedsiębiorca chce zapewnić klientowi pełną przejrzystość cenową, rozbijając koszty na czynniki pierwsze (np. osobno stal, osobno transport), organ nie może kwestionować rzetelności takiej faktury, powołując się jedynie na subiektywne „wrażenie” czy „sugerowanie” braku kompleksowości. 

Stanowisko WSA chroni również nabywcę. Przejrzysta faktura, z której wynikają składowe ceny, pozwala na lepszą weryfikację, czy kwota podatku naliczonego została obliczona prawidłowo. Sąd uznał, że ukrywanie dodatkowych usług w cenie towaru mogłoby być mniej transparentne dla organów kontrolnych niż ich jasne wyszczególnienie.