Przemieszczenie własnych towarów do innego państwa UE jako WDT

Wyrok WSA w Poznaniu z 8 lipca 2026 r., sygn. I SA/Po 749/26.

Czego dotyczył wyrok?

Sprawa dotyczyła spółki prowadzącej działalność budowlaną, która realizowała kontrakt na terenie Niemiec. W celu wykonania robót nabywała w Polsce materiały budowlane od krajowych dostawców, a następnie przemieszczała je do Niemiec, gdzie były wykorzystywane przy realizacji inwestycji.

Spółka uważała, że takie przemieszczenie własnych towarów stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (tzw. nietransakcyjną WDT) w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy o VAT. W konsekwencji przysługiwało jej również prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych w Polsce. Dodatkowo spółka oczekiwała potwierdzenia, jakim numerem VAT powinna posługiwać się przy nabywaniu towarów i jakie obowiązki dokumentacyjne wiążą się z takim przemieszczeniem.

Stanowisko Dyrektora KIS

Dyrektor KIS uznał, że w opisanej sytuacji nie dochodzi do nietransakcyjnej WDT. Zdaniem organu towary były od początku przeznaczone do wywozu do Niemiec, o czym wiedzieli zarówno spółka, jak i krajowi dostawcy. W ocenie Dyrektora KIS wywóz następował zatem w ramach dostawy realizowanej przez polskiego sprzedawcę, a nie w wyniku przemieszczenia własnych towarów przez podatnika.

W konsekwencji organ odmówił spółce prawa do rozpoznania WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT oraz zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych w Polsce materiałów budowlanych.

Interpretacja uchylona

WSA w Poznaniu nie zgodził się ze stanowiskiem Dyrektora KIS i uchylił interpretację w zaskarżonej części.

Sąd wskazał, że art. 13 ust. 3 ustawy o VAT obejmuje również sytuacje, w których podatnik przemieszcza własne towary z Polski do innego państwa członkowskiego UE na potrzeby prowadzonej tam działalności gospodarczej. W takim przypadku podatnik występuje jednocześnie jako dostawca i nabywca towarów. Skoro materiały budowlane zostały nabyte w Polsce, a następnie przemieszczone przez spółkę do Niemiec w celu wykorzystania przy realizacji robót budowlanych, czynność ta spełnia przesłanki nietransakcyjnej WDT.

Sąd potwierdził również, że skoro nabyte towary służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, tj. wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych w Polsce. W związku z przyjętą wykładnią organ będzie musiał ponownie ocenić również kwestie dotyczące właściwego numeru VAT oraz obowiązków dokumentacyjnych związanych z przemieszczeniem towarów.

Znaczenie dla VAT

Wyrok ma istotne znaczenie dla podatników realizujących inwestycje w innych państwach Unii Europejskiej z wykorzystaniem materiałów nabywanych w Polsce. WSA potwierdził, że przemieszczenie własnych towarów do innego państwa członkowskiego w celu wykorzystania ich w prowadzonej tam działalności może stanowić nietransakcyjną wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT. Oznacza to, że samo wcześniejsze przeznaczenie towarów do wywozu nie wyklucza zastosowania tego przepisu. Rozstrzygnięcie ma również praktyczne znaczenie dla prawa do odliczenia VAT od zakupów krajowych oraz sposobu rozliczania takich przemieszczeń. Jednocześnie wyrok nie kończy definitywnie sporu, ponieważ po uchyleniu interpretacji Dyrektor KIS będzie zobowiązany ponownie ocenić kwestie dotyczące właściwego numeru VAT oraz obowiązków dokumentacyjnych związanych z nietransakcyjną WDT.